Warning: call_user_func_array() [function.call-user-func-array]: First argument is expected to be a valid callback, '' was given in /home/content/89/7929989/html/wp-includes/class-wp-hook.php on line 286
orthopedic pain management

METAFIZIKA VIBRACIONE MEDICINE

Prof Dr Velimir Abramović:  … proširivanjem  individualne svesnosti priključujemo se na Univerzalnu svest koja ima asolutnu moć jer neposredno stvara vreme, prostor i masu, koju naša individualna svesnost dalje može regenerativno da koristi bez ograničenja. U tome je, za savremenu medicinsku nauku, još uvek tajna prednost samoiscelenja svešću, moguća prihvatanjem  Fizike Luminiferoznog Etra, odnosno eksperimentalnom primenom Fizičke hipoteze duše.

Abstract:  THE HEALING POWER OF CONSCIOUSNESS BASED ON THE PHYSICAL HYPOTHESIS OF SOUL

– Consciousness is a) eternal now (for the Universe as a whole) and b) synchronicity (for living beings)
Key words: Consciousness, Constant Present Time, Individual Awareness, Harmony, Disharmony, Intention,
Soul, Holographic Image, Time factor, Gestalt
 Universal Consciousness is the originative principle of Constant Present Time of human experience, as well as of memories which are too existing only in Present. Individual Consciousness or self-awareness is discrete and could be synchronous or asynchronous in relation to beings and events.
What we call Soul is the holographic image of the DNA cell replication program, or other words, it is a holographic input to fertilized ovum which defines further atomic-molecular structure development.
 What we see as psychosomatic phenomenon may be divided into following levels of existence:
  1. Universal Consciousness (Physically: Constant Present Time) – Wholeness
  2. Individual Awareness (Physically: Internal Time which forms Ego) – Individual Being.
  3. Soul (Physically: Electromagnetic complex of waves organized by  Internal Time, or “I,me, Ego, myself” as coherence factor)
  4. Body (Physically: electron, proton and neutron particles ordering which are exactly resembling the electromagnetic program or gene code)

    Consequently, the human thoughts are literally images which in physical terms are time-space (or electromagnetic) formations with great generative effects. 
 We may freely and consciously choose the intention which triggers the individual feed-back activity resulting to us with harmony (goodness, health, homeostasis) or disharmony (evilness, illness, disorder of our own system).

The power of Consciousness standing in a freedom of choice which by intention starts the soul-body transformation and that is practically unlimited potentiality of  “now” moment which never passes.
 Conclusion: If we interpret Consciousness physically as Time factor which fundamentally controls Space and Mass changing, then Consciousness appears as the omnipotent tool in Gestalt treatment.
 Definišimo Svest i to prvo ontološki (i.e. na koji način svest postoji), pronadjimo matematičke modele Svesti i odredimo njenu fizičku manifestaciju, odnosno načn na koji se Svest pojavljuje u onome što uobičajeno zovemo Fizička realnost.

Svest (ili, teološki naziv – Duh) je princip neprekidnosti koji kreira ono što je neprekidno, a to je Konstantno sadašnje vreme (u metafizici: Večnost).

I prema tome je Svest sama neprekidnost večnosti, konstitutivni princip koji kreira  beskonačni temporalni Kontinuum. Ili, ontološkom terminologijom izraženo, Svest je Kontinuitet Kontinuuma – ona je generički princip neprekidnosti koji prethodi opštem vremenu, odnosno stvara i održava Konstantnu sadašnjost. Trenutno mi je došla misao: ako pretpostavimo slučaj u kome vreme nestaje, ukida se, iščezava, što je moguće, iza vremena ipak ostaje čista Svest, Duh. Kontinuum ne može opstati bez Kontinuiteta, a obrnuto može biti, jer je Kontinuitet fundamentalni zakon prirode i kao i svaki drugi zakon, nezavisan je od onoga na šta se odnosi. Drugim rečima, moguće je da Svest postoji bez Vremena, ali Vremena bez Svesti nema i ne može biti, jer ga sama Svest stvara:

  1. Ontološki, Svest je Kontinuitet (substancijalna definicija).
  2. Matematički modeli Svesti su 1. Geometrijska Tačka, 2. Aritmetička Nula.
  3. Na fizičkom planu Svest se pojavljuje kao Konstantna Sadašnjost.

U Fizičkom Svetu, Svest se manifestuje kao Večnost, odnosno stalna i nepromenljiva sadašnjost. I prema tome, realno vreme, a to je neprestano sadašnje  vreme, je fizička posledica Svesti.

Kontinuitet je suština Kontinuuma, a suština Kontinuiteta je Bog, Tvorac, koji stvara Duh ili Svest,  odnosno matematičke principe fizičkih zakona.

Odnos Svesti i sadašnjosti je ključan za samoisceljenje Svešću. Da bi smo razumeli kako to funkcioniše, neophodno je pretpostaviti vertikalni niz uzastopnih egzistencijalnih slojeva, poredjanih od prostih i sveobuhvatnih do parcijalnih ili složenih, koji su usled svoje složenosti specifični, ali se de facto svi povinuju jednom te istom fundamentalnom zakonu prirode – Zakonu kontinuiteta.

Prema Zakonu kontinuiteta, razlikujemo i tri vrste Kontinuuma: prvi, koji nema ni spoljašnje  ni unutrašnje granice, a to je fizička beskonačnost ili Sadašnjost,  drugi, koji ima samo spoljašnje granice, a to je ma koliko velika konačnost ili Prostor, i treći, koji ima i spoljašnje i unutrašnje granice, jer je i sam konačan i sastoji se iz delova, a to su kompleksni sitemi, stvari, odnosno bića.

Stepeni egzistencije (od prostih ka složenim)*:

  1. Svest (Princip Kontinuiteta, u teologiji: Duh);
  2. Vreme (Konstantna Sadašnjost – Kontinuum, u filozofiji: Večnost );
  3. Prostor (Deo Vremena, nastaje unutrašnjim diferenciranjem Kontinuuma);
  4. Masa (Deo Prostora sa svojstvenim internim vremenom, nastaje deobom Prostora po zlatnom preseku: Svetlosni Etar, u Fizici: Elektromagnetski Spektar, što je jedno isto);

Korespodentni logički nivoi psihosomatske egzistencije Čoveka:

  1. Individualna Svesnost (spoznaja koegzistencije sa okruženjem, odnosno zajedničkog postojanja sa spoljašnjim svetom);
  2. Ego ili Ja (specifično Interno vreme duševne strukture – ono što čini osovinu ličnosti);
  3. Duša (Autonoman sistem delova Svetlosnog etra ili kompleks elektromagnetskih talasa objedinjen i kontrolisan Egom – Internim vremenom duše pojedinca. Napominjem da je elektromagnetski nivo idiosinkrazije, tj.sklopa ličnosti – Duša čije je Interno vreme ili Ja ujedno i svetlosni kod karaktera, dok je emotivni nivo čisto električni, to su jonske struje u nervnom sistemu živog bića. U takozvanom neorganskom svetu atoma, analogon ljudskom mišljenju je razmena fotona, kvanata svetlosti, dok emocije nastaju primanjem i otpuštanjem elektrona. Podvlačim  da je sva Vasiona živa, jer je na nivou vremena obdarena svešću, a na nivou prostor-masa i – osećajna);
  4. Telo (Atomsko-molekulska struktura sa svojstvenim Internim vremenom koje je niži harmonik Internog vremena Duše);

Aspekt s temporalnog stanovišta kaže nam da su oplodjenje, embrioevolucija i radjanje,– sinhronizacija, Duše i Tela, dok su bolest, starost i smrt – njihova asinhronizacija. Nakon rodjenja  dalje radi vremenski program sazrevanja, sadržan kao kvantni poredak u svetlosnoj šifri Aure DNK, koji se kao osnovna DNK informacija postepeno (jer je tempirana) preslikava u RNK i dalje aktivira Ribozom koji po toj informaciji sintetiše belančevine za telesni rast i obnovu odraslog organizma. I to je taj redosled: počinje od svetlosti ili duševne šifre za masenu sintezu odgovarajućih atoma (Azota, Ugljenika, Vodnika, Kiseonika) u molekule Amino kiselina i potom u belančevine tela živog bića.         ,  .

Fizička hipoteza Duše

U ovom trenutku, kao i pre sto godina, glavne metode lečenja psihičkih poremećaja zasnivaju se još uvek na razgovoru, merenjima, hemijskim preparatima i redje elektrokonvulzivnim terapijama. Da bi se učinio efektan nov korak u pravcu iscelenja, neophodno je s jedne strane “spiritualizovati fiziku”, a sa druge strane “fizikalizovati psihologiju i psihijatriju”  i to na nivou samih zakona svesti i vremena, koji najdublje odredjuju kompletnu energetsku (psihičku) i spatijalno-masenu (somatsku) strukturu jedinke.

Neuronauke uopšte, a posebno biofizika, neurofiziologija, i neurogenetika, kao i avangardne naučne oblasti kao, na primer, talasna genetika i kvantna medicina, sve one  – udarile su u zid neznanja o pravoj prirodi vremena, svetlosti, elementarne mase, gradje atomskog jezgra, drugim rečima – došle su do nivoa gradje takozvanog atoma** i tu je nauka stala. Razvijaju se samo tehnologije i to nezavisno od teorija. Može se slobodno reći da ni jedna od savremenih metoda današnjih informacionih tehnologija nije proistekla iz bilo kakve teorije, počevši od otkrića tranzistora. U tom smislu se i ljudsko društvo, samo od sebe, ubrzano preobražava u planetarno sa jedinstvenim digitalnim jezikom i sa samo dva slova azbuke: nula i jedan.

Ono što u Psihologiji i u običnom životu nazivamo Duša se neposredno sastoji od vremensko-prostornih formacija ili svetlosnih sfera. I prema tome, u smislu Fizike etra, duša je kompleks elektromagnetskih talasa složenih u sistem objedinjen Internim vremenom ili osovinom bića duše ili onim što nazivamo Ja. Dakle, individualna svest je Jastvo koje je u isti mah Interno vreme svetlosnog sistema duše, ili još preciznije – specifične vremenske  zakonitosti svetlosnog sklopa duševnog mehanizma.

Interno vreme ili Individualna Svest ili Ja je ta koja organizuje poredak fotona, odnosno uredjuje ih u strukturnu matricu svetlosne aure DNK. U koliko individualna svesnost, usled prevelikog oštećenja izgubi moć autorestitucije, treba da preskoči barijeru individualne svesnosti i obrati se nadličnoj ili Univerzalnoj Svesti. Sa ovog nivoa, izlečenje i iscelenje su apsolutno mogući, ali ne uvek u toku istog životnog ciklusa.

Elektromagnetska psihička matrica, čija priroda je matematička – temporalna***,  primarno je vezana je za nervni sistem i stoga astralni dublet pri izlasku iz umirućeg u početku ima njegov izgled, a kasnije, usled spoljnih uticaja nakon smrti, zadobija oblik svetlosne sfere.

Peruanski šamani, koji u tretmanu kancera koriste hallucinogen Ajahuasku, kad uspeju da izmene bazu ličnosti obolelog pre svega u smislu pojačanja ljubavi prma samom sebi, prihvatanja sebe na nivou čistog postojanja, nezavisnog od memorije bilo kakvih vrednosti, želja i dogadjaja, uvek imaju i pozitivan rezultat – primarni kancer se neutrališe, metastaze se povlače. Osim toga što je rak “besmrtan” jer kancerozne ćelije nemaju ograničenje broja deoba, on jasno pokazuje da se povinuje nekom drugom centru psihosomatskog odlučivanja u organizmu.Frojd bi rekao da je u pitanju osamostaljeni tanatos, nagon za samouništenjem, jer ubijajući napadnuti organizam, rak vrši samoubistvo. U svakom slučaju, posmatrano u duhu fizičke hipoteze duše, rak ima sopstvenu individualnu svest. Interesantno je i od velike važnosti su višedecenijske  kliničke opservacije francuskog psihoanalitičara Martija, koji je utvrdio da su rak i šizofrenija bolesti koje se medjusobno isključuju, a za obe bolesti karakteristično je da su borba dva suprotstavljena centra komandovanja u duševno i biološki istom  sistemu, koji se usled toga zbunjuje i ne može da funkcioniše kao harmonična celina. Zabeleženi su i retki slučajevi na psihijatrijskim odeljenjima, kada su šizofreničari dobijali rak i pred smrt postajali sasvim normalno integrisana bića.

Duša je složen sistem koncentričnih sfera svetlosti, podseća na koncentrični niz obrtnih magnetskih polja,  Drugim rečima Ego ili Ja je interno vreme koje kotroliše Dušu, a koja je u geometrijskom pogledu samo niz svetlosnih sfera raznih dijametara, smeštenih jedna u drugu, sa zajedničkim centrom. Jednakost je uslov sinhroniciteta, a sinhronicitet je uslov koegzistencije.Fraktalni sinhronicitet raznih frekvencija svetlosti čini duševnu strukturu obnovljivom i popravljivom u čisto fizičkom smislu (tj, ako se prihvati hipoteza elektromagnetske gradje duše)

Mehanizam samoisceljenja delovanjem Svesnosti i Svesti

Treba znati da se i svaka medicinska terapija, a naročito psiho-terapija, praktično svodi na samoisceljenje, jer objekat spoljnog tretmana, da se tako izrazim o bolesniku, “mora da hoće”, mora da teži promeni svoje strukture, da bi lečenje ikako moglo da se obavi. Volja za izlečenjem sledi iz kosmoloških zakona, i često nema nikakvu prethodnu vezu sa ličnom odlukom i individualnom svešću isceljenog, koji tek naknadno uspostavlja logiku iscelenja preko niza nepouzdanih čulnih podataka, zadovoljavajući se uglavnom pogrešnim objašnjenjima,koja se, u slučaju ponavljanja bolesti, nikako ne mogu primeniti na isti način.

A šta je uopšte lečenje? Vraćanje elemenata živog sistema u medjusobnu  harmoniju, odnosno dinamičku ravnotežu kojom samoorganizujuće biološko biće održava životne cikluse. Bilo svesno ili automatski – nesvesno, duša mora da pristane na usaglašavanje sa Duhom (iscelenje duševne deformacije) ili na usaglašavanje tela sa njom (preuredjenje telesnog haosa). Nije reč o traženju medicinske pomoći, već o intervenciji koja ispravlja poremećeni psihosomatski poredak (sistemske i nasledne bolesti) ili pak nadomešta akutni somatski nedostatak (izgubljeni organ), Ima onih koji podsvesno želeći da nestanu, vrše samoubistvo bolešću jer  suštinski ne pristaju na korektivno preuredjivanje radi vraćanja u homeostazu. Kao i bolest, i zdravlje u krajnjoj instanci ima matematičku prirodu i nije ništa drugo do – harmoničan poredak.

Samoizlečenje je na telo primenjena matematika individualne svesti (koja efikasno utiče na obik uredjenosti fotona i preko toga na elektrone, što je za mnoge bolesti nivo na kome se one mogu otkloniti i nije porebno uticati na atomsko jezgro, tj. menjati protone i neutrone), ali za totalno samoizlečenje ili samoiscelenje, (na primer, u slučaju radijacione bolesti) neophodna je i generička matematika pod kontrolom Univerzalne Svesti, koja se i inače ispoljava u svim regenerativnim procesima, od zarastanja obične rane na koži, pa do izrastanja čitave izgubljene noge, na primer, u slučaju guštera Salamandera. Univerzalna Svest je svemoćna jer stvara i reguliše sve jedinice u sastavu materije (vreme, prostor i elementarnu masu).

U principu, a znam da se i u prirodi to dogadja baš na opisani način – moguća su i dogadjaju se i samoizlečenja kao i samoisceljenja na osnovu moći individualne svesti da dejstvuje na svetlosni duševni sklop (preko meditacijom uredjenih misli), a time posredno i na poredak bolešću disharmonizovanih (tj.asinhronizovanih) prostorno-masenih struktura, tako što će ih korigovati i vratiti u harmonično stanje.

U tom smislu, proširivanjem  individualne svesnosti priključujemo se na Univerzalnu svest koja ima asolutnu moć jer neposredno stvara vreme, prostor i masu, koju naša individualna svesnost dalje može regenerativno da koristi bez ograničenja. U tome je, za savremenu medicinsku nauku, još uvek tajna prednost samoiscelenja svešću, moguća prihvatanjem  Fizike Luminiferoznog Etra, odnosno eksperimentalnom primenom Fizičke hipoteze duše.

https://www.youtube.com/watch?v=ivKYU4SCZyU

            “U vibracioni kontekst …kao svojevrstan pristup ublažavanju  ljudske  patnje i unapređenju zdravlja ističu se  vibracioni predajnici inženjera Čedomira  Mraza.   …To, pak,  znači da se  podrška vibracionih predajnika ing. Mraza koju, u krajnjoj instanci,  možemo nazvati razvojnom, može iskazivati  u okvirma svih pet nivoa oficijelno definisane zdravstvene zaštite  – od unapoređenja zdravlja do rehabilitacije.” –  Prof. dr. Vuk Stambolović      INFO: ib.mraz@web.de    www.tmi.rs   www.ibmraz.com 

*Stepenovanje je samo logičko, ne i ontološko, jer su svi potonji nivoi sadržani u onom početnom i osnovnom – u Svesti iz koje proističu. Princip Svesti (neprekidnost – Kontinuitet) stvara Konstantnu ili stalnu Sadašnjost (Kontinuum) koja se na unutra deli u Prostor i Masu. S obzirom da se Interna vremena Prostora i Mase razlikuju, to omogućava njihovo izdvajanje kao relativno samostalnih delova  Vremena (tj. Kontinuuma beskonačne ili Konstantne Sadašnjosti).

** “Takozvanog atoma” jer “athomos” na starogrčkom označava nešto NEDELJIVO, dok ono što na fakultetima za fiziku zovu “atom” je i te kako deljivo.

*** Celokupna matematika ima isključivo vremensku prirodu, i prema tome, ona je nauka o vremenu. Geometrijski i aritmetički objekti su noumenalni (umni) konstrukti, postoje isključivo temporalno i nema ih u prostorno-masenom, odnosno čulno opažajnom svetu stvari. Ne može se videti ni čuti ni broj jedan ni dužina bez širine. Stvarnost je samo samo čulna manifestacija matematike, jer je sva materija proizvod Duha.

Podelite članak:
Podelite putem email-a Podelite ovaj tekst na facebook-u Podelite putem Twitter-a
Možete ostaviti komentar, ili povratni link sa vašeg sajta.

Ostavite komentar